AÇ KAPIYI
Aç kapıyı
Bak ben geldim
Aşk bildiğim
Ruhumu yollarına serdim
Adın içimde
Saklı bir mühür
Bu kalp seninle
Mahkûm, seninle özgür
Islak taş merdiven
Yağmurun sesi var
Cebimde anahtarım
Dilimde duası var
Gıcırdayan tahta eşik
O eski kilit
Sokak lambası solgun
Gölgem sana vurgun
Gecenin sırtında itiraf
Kapıda son bir hesap
Bir sesin yeterdi aslında
Şu gönlümün kapısında
Aç kapıyı
Ben geldim
Pencerem güle döndü
Aşk bildiğim
Yavaşça döndü kilit
Durdu zaman
Kapı aralandı bak
Dağıldı duman
Gözlerinde o yüzün
Hani aynadaki
Elim eline değdi
Sırılsıklam âşık
Dışarıda kış kıyamet
İçeride senin sesin
Meğer bunca zaman
Beklediğim senmişsin
Aç kapıyı
Ben geldim
Pencerem güle döndü
Aşk bildiğim
Aç Kapıyı, hayatımız boyunca önünde durduğumuz kapılardan doğan bir şarkı. Sevdiğimizin, evladımızın, yuvamızın kapısı… Ama bütün bu kapıların ardında, ne zaman dönsek bizi bekleyen bir kapı daha var: Allah'ın kapısı.
Şarkıdaki kapı, bu yüzden yalnızca bir mekânı değil; inancı, umudu ve insanın yeniden sığındığı yeri anlatıyor. “Cebimde anahtarım, dilimde duası var” sözleri de bu duygunun izini taşıyor.
Aç Kapıyı, hayatın bütün yollarından geçerken insanın dönüp dolaşıp yeniden inanca, sevgiye ve umuda varmasının hikâyesi.
LEYAL🪻
Söz-Beste-Vokal: Hatice Gider