BÜYÜDE GEL
Bazı insanlar değiştiğini söyler, ama birkaç cümle sonra yine aynı yerden konuşmaya başlar.
“Büyü de Gel”, insanın karşısındaki kişiyi değiştirmeye çalışmak yerine kendi sınırını çizmesini anlatıyor. Biraz alaycı, biraz muzip, ama en çok da kendinden emin.
Bazen verilecek en güzel cevap, yoluna devam etmektir.
Söz • Beste • Vokal: Hatice Gider
Yine aynı saat, aynı cümleler
Yine aynı bahaneler, aynı hevesler
Kapıyı kapattım, sesin uzakta
Gölgen içeride, kendin dışarıda
Giden yollar aynı, duran yer aynı
Gelen sual aynı, soran yine sen
Ne bir eksik, ne bir fazla
Aynı hikâye, aynı manzara
Daha yolun çok başındasın
Önce bir hırsını yenmen lazım
Biraz da kendine dönmen lazım
Bana değil, kendine bakman lazım
Hadi oradan çocuk...
Ne anlatıyorsun?
Ben sustukça
Neden coşuyorsun?
Hadi oradan çocuk...
Büyümen lazım.
Hayatın biraz tozunu yutman lazım.
Yine aynı isim, aynı hikâye
Arayan yine sen, bildik o sesin
Engeli kaldırdım sanıp coşmuşsun
Kapıyı açmadım, yola vurmuşsun
Pencereden baktım, yine aynı duruşun
Aynı sokak, aynı boş bakışın
Yollar değişmiş, izlerin aynı
Mevsimler geçmiş, sözlerin aynı
Boşuna heves, boşuna bu çaba
Ben o eski yerde değilim daha
Sen aynı yerde, ben başka yolda
Allah sağlık sıhhat versin sana.
Daha yolun çok başındasın
Önce bir hırsını yenmen lazım
Biraz da kendine dönmen lazım
Bana değil, kendine bakman lazım
Hadi oradan çocuk...
Ne anlatıyorsun?
Ben sustukça
Neden coşuyorsun?
Hadi oradan çocuk...
Büyümen lazım.
Hayatın biraz tozunu yutman lazım.