AÇ KAPIYI

Bazı kapılar vardır; insan onları bir ömür arar. Yolunu şaşırdığı zamanlarda, en karanlık gecelerde, omzuna dünyanın ağırlığı çöktüğünde dönüp dolaşıp yine onların önüne gelir.

"Aç Kapıyı", bir kapının hikâyesi değildir.

Bu şarkı; yağmur altında ıslanan taş merdivenlerin, cebinde sakladığı umutla bekleyenlerin ve kapısını hiç terk etmediği hâlde kendini kaybettiğini sananların hikâyesidir.

Çünkü insan bazen sevdiğinin kapısında bekler. Bazen bir evladın sesinde bulur kendini. Bazen de gecenin en sessiz yerinde, ellerini semaya açıp fark eder ki bütün ömrü boyunca aynı kapıyı çalmıştır.

Allah'ın kapısını...

"Yavaşça döndü kilit, durdu zaman" derken anlatılan tam da budur: Bir gün, bütün sorular susar. Kapı aralanır. İçeriye ne yağmur girer ne de kış.

Ve insan anlar...

Meğer bütün yolculuk, kendisini bekleyen merhamete varmak içindir.

"Aç Kapıyı", beklemenin değil; sonunda eve dönüşün şarkısıdır.