Nergis Kokusu

Bir nergis kokusu düştü gönlüme ansızın,

kıştan arta kalan bir bahar hatırası gibi.

Yıldızlardan süzülüp toprağa değmiş,
kardelenden çekilmiş,

bahar sana gülümsemişti sanki.

​

Saçlarımı okşadığında
ruhum ayrılır yerinden,

seninkinin yanına durur sessizce.

Bir hu yükselirse göklere,

ben âlemleri dolanırım

deli, daha deli, daha divane.

​

Sevda…

​

Neredesin sevda, neredesin?

Hangi âlemlerde gezersin,
hangi rüzgârda saklarsın sesini?

Özlettin kendini,
özlettin sevgini.

​

Yıllar geçti, dinmedi bu hasret,

kavuşmak fikri bile
insanı aceleye çağırıyor.

Ama duruyorum.

Beklemek de sevdanın bir hâli.

​

Kalbim suskun görünse de
içimde yürüyen bir çağrı var artık.

Zaman eğiliyor adının önünde,

sabır bile titriyor sana yaklaşırken.

​

Ve biliyorum—

​

hâlâ okşayacağım bir saç var benim.

Nergis kokulu yârim, 

İnci tanem.Annem

​

Bir gün rüzgâr adını getirdiğinde,
gökyüzü yol olacak önümüze,

ben sana varacağım
hiç durmadan,
hiç eksilmeden,
sevdanın en diri yerinden.