​

Aşk denildiğinde çoğu insanın aklına iki insan gelir.

Oysa ben aşkı hiçbir zaman yalnızca bununla sınırlı görmedim.

Bana göre aşk, sevginin daha yoğun hâlidir. Kalbinin bütün gücüyle bir şeye yönelmesi, ona inanması ve ondan vazgeçmek istememesidir. Bir insanı sevmek de aşktır, bir çocuğa duyulan bağlılık da... Toprağın kokusuna, bir ağaca, denize, hayata, yazmaya ya da yaptığı işe bütün yüreğinle sarılabilmek de...

Bu yüzden Aşk Masalı, yalnızca iki insanın hikâyesi değildir.

Bu şarkıyı yazarken anlatmak istediğim şey, insanın içinde taşıdığı o güçlü his oldu. Bazen seni harekete geçiren, bazen sabaha kadar düşündüren, bazen de tüm yorgunluğuna rağmen yeniden ayağa kaldıran o derin bağ...

Sevgi insana huzur verir. Aşk ise o huzurun içine cesaret, tutku ve kararlılık katar. Seni yürütür, üretir, bekletir, bazen zorlar ama aynı zamanda büyütür. Çünkü gerçekten âşık olduğun şey, seni olduğun yerde bırakmaz; seni değiştirmeye başlar.

Belki sen bir insana âşıksındır. Belki bir hayale, belki yazdığın bir cümleye, çaldığın bir melodinin peşine ya da her sabah yeniden umutla baktığın hayata...

İşte Aşk Masalı, o güçlü bağın hikâyesidir.

Eğer bu şarkıyı dinlerken kendi kalbinin peşinden koştuğun şeyi hatırlıyorsan, bu masal artık yalnızca benim değil, senin de masalındır. Çünkü aşk, bazen bir insana duyulur; bazen de insanın bütün hayatına yayılır.